شاسوسا

هنوز روی تختشان هستند.بیدار شده اند اما ...

ملحفه ها را تا می کنم

- مواظب باش جوری تا کنی که سر لبه ها کم نیاوری...........ما که کم آوردیم.

به تمنای هر چه بود دویدیم و دستانمان بود که آخر دراز ماند و پوچ.

آقا گل یا پوچ بازی میکنند.

- گل یا پوچ ؟

- آقا ! شما خودتان عین گلید. پوچ کدام است ؟

- کدام ؟ همه ام . همه ام پوچ است.... پوچ.
نمی بینی؟

هذیانهای صبحگاهی آقا را می بینید خانم ؟

+نوشته شده در دوشنبه 1386/08/28ساعت17:9توسط شاسوسای پسر |

دردی است ;

دردی داشتن و نتوان گفتن

که درد این سخت تر از خود ِدرد است

......... باور کن.

+نوشته شده در شنبه 1386/08/19ساعت15:53توسط شاسوسای پسر |

:دلخوری ؟

- دلخور ؟ خواهرمی. اما عهد نکردم چون خواهرمی اگه دلمو شکستی دلخور نشم.

: اما من نمیخواستم دلتو بشکنم.

- ولی شکستی.

+نوشته شده در یکشنبه 1386/08/13ساعت17:17توسط شاسوسای پسر |

تا نگاه می کنی وقت رفتن است

......

ناگهان چقدر زود دیر می شود....

قیصر آرام گرفت.

+نوشته شده در سه شنبه 1386/08/08ساعت16:2توسط شاسوسای پسر |